Miscellaneous 002

 
> ขอบคุณคุณเมทที่รักมากๆ สำหรับไฟล์วีดีโอวันเก่าๆเหล่านั้น ณ ศาลายา
อุตส่าห์ตัดต่อมาอย่างดี ..สมแล้วที่เป็นสาวนิเทศน์
เป็นครั้งแรกที่เห็นตัวเองสดๆเคลื่อนไหวได้แบบนี้ (เราลืมไปเลยว่าแกเคยถ่ายเราด้วย)
ดูแล้วอายจังที่ตอนนั้นเราเขินกล้อง .. คนอื่นบ้ากล้องกันมั่กๆ 55
จนถึงตอนนี้ ไฟล์รูปที่เราถ่ายกันสูญหายไปหมดแล้ว ดีที่มีอัดออกมา
ไม่ได้เจอกันมา 4 ปีกว่า วันนั้นได้คุยกันแป๊บหนึ่งก็รู้สึกดีนะ:)
 
 
 
> นอกจากเรื่อง Hoodwinked อนิเมชันดัดแปลงจากนิทานเรื่องหนูน้อยหมวกแดงที่สนุกมากๆแล้ว (มันดัดแปลงจริงๆ : มาค้นหาความจริงของเรื่องหนูน้อยหมวกแดงที่คุณไม่ทราบ!)  ยังมีการ์ตูนฝีมือคนไทยที่สนุกมากๆไปอีกแบบ(แบบดิบๆสไตล์โปรดเรา haha) ลองอ่านดู
 
หนูน้อยหมวกแป๊ด
by นายสะอาด ..กลุ่ม Error (errorblog.exteen.com)
 
บล็อกนี้มีการ์ตูนน่าสนใจอีกหลายเรื่องเลยล่ะ
 
 
 
> ก๊าก .. เพิ่งรู้(เพิ่งเคยเห็น)ว่า หมีพูห์ฉบับแปลไทยสมัยก่อน เคยเรียก คริสโตเฟอร์ โรบิน (เด็กชายเจ้าของพูห์) ว่า "หนูปุ้ม" ด้วย! (ฉบับแปลโดย ต้อยติ่ง)
 
 
 
> ถ้าเจอสิงโตให้จ้องตาไว้
แต่อย่ามองตาเสือดาว
ไม่ว่าเจอตัวไหน ค่อยๆถอยหนีมาอย่างช้าๆ อย่าวิ่ง
 
ถ้าเจอฝูงไฮยีน่า ให้ปีนต้นไม้หนี
แต่อย่าปีนถ้าหนีช้าง เพราะเดี๋ยวมันก็แค่ถล่มต้นไม้แก ..ให้ยืนนิ่งๆจนกว่ามันจะลืมแก
 
 
 
> โลกค้นพบแร่ คริปโตไนท์ (Kryptonite ในเรื่องซูเปอร์แมน แท่งสีเขียวๆจากดาวคริปตันที่ทำให้ซูเปอร์แมนหมดแรงน่ะจำได้ไหม) แล้วล่ะ!
และแล้วแร่นี้ก็ไม่ได้มีแต่ในนิยาย อีกต่อไป
แร่ใหม่นี้ค้นพบโดยนักธรณีวิทยาที่เซอร์เบีย .. พบว่ามีส่วนประกอบเป็น Sodium Lithium Boron Silicate Hydroxide เหมือนที่เขียนข้างกล่องแร่คริปโตไนท์ในเรื่อง Superman Return (อ๊า ยังไม่ได้ดูเลย)
แต่แร่ที่พบใหม่นี้ไม่ได้เป็นแท่งสีเขียวหรอกนะ .. มันเป็นผงสีขาวๆ ไม่มีฟลูออรีน และไม่มีสารกัมมันตรังสี
เค้าตั้งชื่อแร่ใหม่ว่า ยาดาไรต์ (Jadarite)
[ข่าวเก่าแล้วล่ะ]
 
 
 
> ตู้กดน้ำในหอย้ายที่วางซะแล้ว
ย้ายจากหน้าลิฟต์มาโถงกลาง ใกล้ห้องเรามากขึ้น
(ห้องเราอยู่ค่อนไปทางปลาย)
แต่กลับทำให้เราต้องเดินไกลมากขึ้น 1.5 เท่าจากเดิม หรือ 3 เท่ากว่าของระยะที่เราควรจะเดินจริง
เพราะว่าเราต้องลืมทุกทีสิน่า -*-
เดินเลยไปหน้าลิฟต์แล้วกลับมาใหม่อย่างน้อย 5 ครั้งแล้วเนี่ย
(ครั้งแรกถึงกะเดินไปหาชั้นอื่นเลยนะ อายจัง เจอเพื่อนด้วย)
 
 
 
> ในที่สุดก็ได้เมาสมใจ
หลังจาก 4 ปีที่ผ่านมากินเท่าไหร่ก็ไม่เมาสักที
ต้องมีคนมาห้าม/ไม่เหลือให้กิน/เกิดไม่กล้า กลัวตัวเองจะทำอะไรแปลกๆ ..อยู่เสมอ
 
หะ ไอ้พวกนี้ ทีข่าวชั่วละไว
ตูจะเล่าให้ฟังก็ได้ ..เผื่อใครจะเอาไปปะติดปะต่อกะที่พบเห็นเราเมื่อวาน
เราเจอใครมั่งไม่รู้เพราะมองเห็นไม่หมดน่ะ
 
 
ความทรงจำของเหตุการณ์
หลังจากไปเปลี่ยนชุดปลอมตัวเป็นรุ่นน้องแล้ว
สายรหัสจิ๋วแจ๋วของตู(ตูสูงสุดน่ะคิดดู)ก็เตรียมออกอาละวาดเหมือนวันฮาโลวีน
บีบบังคับพาน้อง freshy ที่ไม่อยากกิน ว่าเอาหน่อยเหอะ
ไปหาแก้วมาเป็นของตัวเอง เพื่อกินที่ซุ้มแล้วจะได้ขอใส่แก้วนี้เพิ่ม อิๆ เป็นสมบัติส่วนตัว
(บางทีถังอยู่ในมือเรา ก็เทใส่แก้วเองซะเลย เลวจริงๆ)
ยิ่งเวลาผ่านไปพักหนึ่ง ขอเบิ้ลเหล้าเพียวๆจากอจ.ก็ได้โดยง่าย เหอะๆ
(ทำไมเดี๋ยวนี้กินเหล้าแรงๆแล้วไม่ร้อนคอเลยวะ ต้องลองกินดูหลายๆทีหน่อย)
 
ขี้เกียจเล่าละ ตัดไปตอนเมาเลยดีกว่า..
 
นั่งฟุบอยู่ตรงข้างเครื่องคุมเสียง(?)ข้างเวที เวียนหัวคลื่นไส้มาก โงหัวไม่ขึ้น หายใจโดยใช้ accessory muscle
พักใหญ่ มีรุ่นน้องญมาไถ่ถามอาการ ..บอกว่าไม่ไปพักๆ นี่แหละพักอยู่ สบายแล้ว ก็ไม่เชื่อ
รุ่นน้องญ.สองคนหามใส่รถเข็น
รถเข็นเขย่าๆ
รถเข็นวิ่งฉิว กึก รถหยุด หน้าเกือบคว่ำ(ใครไม่รู้จับไว้) เข็นแรงไปหน่อย
เสียงอจ.เข้ามา "ไม่เป็นไรๆ สมัยพี่เป็นนศพ.พี่เมาทุกปีเลย"
เสียงใครหลายคน "เอ้า! นี่มันเพื่อนเรานี่หว่า" .. ไอ้พวกนี้เป็น ext. นี่เอง (ใครมะรู้ ลืมตามะหวาย)
เสียงอจ. "ไม่เป็นไรๆ ตอนพี่เป็น ext.ก็เมา"
วุ่นวายกันซะจริง เมื่อกี๊นั่งหลับอยู่ดีๆแล้วแท้ๆ ถูกtransferเลยทำให้ vertigo ขึ้นมา
 
อ้วกซะเลย
 
"เอ้า อ้วกแล้ว" ถุงพลาสติกถูกนำมาประเคนภายใน 5 วิ
อจ. "อ้วกเลยๆ อ้วกเลยยยยย" .. "ไม่เป็นไร ตอนนั้นพี่อ้วกทุกปีเลย"
(ย้ำจังวะ)
 
แหวะ และ แหวะ
 
..ใครสักคนเช็ดหน้าให้
ใครอีกสักคนเช็ดมือเราด้วยผ้าเย็น แล้วให้เราถือไว้
อจ. "ไม่ดื้อนะคะ กลับไปหอนะ" .."ไม่ดื้อนะๆ" พูดอีกกี่รอบไม่รู้ echoอะ อย่างกะเราเป็นเด็ก
 
..คอยดูนะ ถ้าดีขึ้นจะกลับมาใหม่
 
แล้วเราก็โดนเข็นกลับหอ (อายจัง ระหว่างทางคนเต็มเลยT_T) (แต่ก็สนุกดีนะ เย็นดี)
รถเข็นส่งเราลงหน้าหอ เพื่อนๆถามว่า กลับห้องเองไหวไหม
คนเมาที่ไหนจะบอกว่าตัวเองไม่ไหววะ
แต่เราก็เดินมาถึงห้องได้เองจริงๆแหละ (ซบกำแพงไป 3-4 ที ถ้าทางเดินกว้างกว่านี้คงนอนอยู่หน้าห้องใครสักคน) ไขกุญแจเข้าเองได้ด้วย(พยายามสามรอบเท่านั้น) เก็บกระเป๋าได้(โยนไปในทิศทางที่คิดว่าเป็นโต๊ะ) ล้มตัวลงนอนได้ตรงเตียง
โดนเก็บออกจากงานตั้งแต่ก่อนเที่ยงคืน เซ็ง!
 
ตื่นมาอีกที ตีสาม .. แง งานเลิกแล้ว อดดูน้องรหัสร้องเพลง (บอกว่าจะคอยกรี๊ดอยู่หน้าเวที+ขอจับมือแท้ๆ)
ตื่นขึ้นมาอ้วกอีกหนึ่งรอบ(= หลายครั้ง) ..ข้างเตียง T_T ลุกไม่ไหวก็เลือกหันไปอ้วกทิศที่ไม่มีกองหนังสือล่ะ มีอยู่ทิศเดียว
 
อ้วกแล้วดีขึ้น(อ้วกจากเมานี่ไม่ทรมานแฮะ ดีด้วยซ้ำ) 
เลยลุกขึ้นอาบน้ำ สระผม (ผมก็เปรอะอ้วกด้วย แหวะ) ซักเสื้อ-_-" เปลี่ยนผ้าปูที่นอน
(อาเจียนตูเป็นเศษอาหารของแท้เลย ..ข้าวเป็นเม็ด.. แบบว่ารีบยัดภายใน10วิ ก่อนวิ่งหลบฝนน่ะ)
(มีสีเขียวๆด้วยT_T bileปะวะเนี่ย ..มี blood streak ด้วย T___T)
 
เอาผ้าขี้ริ้วปิดกองอ้วกไว้ก่อน ..ขอนอนก่อน
 
นอนไม่ค่อยหลับ จมูกตัน(อะไรเอาตอนนี้) ตะแคงทางไหนก็มึนและแสบท้อง หาย-ใจ-ไม่-ออก
ทรมานทีเดียว
ไม่เอาแล้ว..
 
ตื่นมารับโทรศัพท์ จากรูมเมทของคู่ขึ้นวอร์ด(วันแรก-_-")ตอนเจ็ดโมงเช้า รายงานว่า "วันนี้มันอาจไปไม่ไหวนะ ลุกไม่ขึ้นเลย ฝากบอกพี่ให้หน่อย"
เราตอบไปได้แค่ว่า "เราก็เหมือนกัน" 
..ก่อนสิ้นสติสมประดี
 
ตื่นมาอีกหลายทีเพื่อ 1.กดทิ้งนาฬิกาที่ตัวเองตั้งปลุกไว้ขึ้นวอร์ด  2.ตั้งเวลาใหม่(ขออีกครึ่งชม. ไมมันลุกไม่ไหวสักทีวะ)
จนครั้งสุดท้ายเป็นคุณเพื่อนโทรมาเรียก"พี่มาราวน์แล้ว"
 
วันแรกที่ขึ้นวอร์ดนี้ ..เป็น at first sight กับพี่เดนท์ที่น่าประทับใจมากๆเลยT_T
 
น้องรหัสส่ง message มาถามไถ่กันใหญ่ ..น่ารักมากกก
เมื่อคืนพี่ก็สนุกมากเหมือนกันจ้ะ ^^
 
ซมซานกลับมาหอ เพื่อมารับกรรมที่ทำไว้
อ้วก
แห้งทีเดียว เช็ดยากนะเนี่ย
เฮ้อ
 
เมื่อกี๊(เย็น)เพิ่งมีอะไรตกถึงท้องเป็นครั้งแรกหลังจากเมื่อคืนนี้
มันก็หิวอะนะ แต่ถ้ากินอะไรเข้าไปต้องอ้วกออกหมดแน่ๆเลย
 
เป้าหมายครั้งต่อไป : *เอาให้จำอะไรไม่ได้เลย อยากรู้อ้ะ ว่ามันเป็นยังไง 
                       *ต้องอาละวาดก่อนฟุบด้วย กินแล้วทั้งทีต้องใช้พลังงานและความกล้าให้คุ้ม ครั้งนี้ไม่ได้ก่อ action อะไรเลย เสียเหล้าหมด
 
ฆ่าตัวตายชัดๆเลยเอาเรื่องนี้มาลง เป็นเพราะตูยังเมาอยู่แน่ๆ
คลื่นไส้ว้อย 
 
 
> เชี่ยม.. ลืมเอาป้ายราคาออก
จากของขวัญที่ให้น้องโต๊ะ!
 
ปล. Progress note :
 นับจากวันนั้น

– มีคนเข้ามาทักทาย ยิ้มให้ และบอกว่า "แกอ้วกรดมือเรา!" ก่อนระเบิดเสียงหัวเราะ 
อ๊า ตอนนั้นมีโดนมือคนอื่นด้วยฤา 
โอ๋ๆ ก็ได้แต่เขย่งกอดปลอบใจ
– มีอีกหลายคนที่ทักว่าเห็นเราตามทาง T_T ในสภาพต่างๆกันไป .. ตั้งแต่ในงาน, ทางเดิน, หาไม่เจอ
กำจริงๆ เจอคนเยอะกว่าที่คิด -*-
– เดินสวนน้องปีห้า หน้าคุ้นๆอยู่ในใจ ..
น้องที่เข็นกรูนี่หว่า สาดดดดดด
มันคงจำไม่ได้มั้ง


 
เรื่องก่อนหน้า
เรื่องต่อไป
ใส่ความเห็น

2 ความเห็น

  1. ปีนี้เหล้าเพียวเยอะจริงๆแหละ
    พอดีเรายังไม่เมาก็กลับมาก่อนเพราะกินพร้อมๆกันทั้งสาย กลัวตอนเมามันจะไปพร้อมๆกันทั้งสาย 
    ตอนแรกก็ว่าจะรอน้องมึนก่อน แต่น้องสาวที่แสนเรียบร้อยคอแข็งชะมัด เลยต้องบอกให้น้องหยุดกันทั้งสาย(หญิงล้วนที่พากันเดินซดกันตั้งแต่ 3 ทุ่มยันเที่ยงคืนแล้วไม่มีใครเมา) แล้วกลับหอในสภาพที่ตรวจร่างกายแล้ว cerebellar sign ปกติ
    ไม่รู้กว่าจะได้กินอีกทีเมื่อไหร่เหมือนกัน

    ตอบกลับ
  2.  
    นับจากวันนั้น
    – มีคนเข้ามาทักทาย ยิ้มให้ และบอกว่า "แกอ้วกรดมือเรา!" ก่อนระเบิดเสียงหัวเราะ 
    อ๊า ตอนนั้นมีโดนมือคนอื่นด้วยฤา 
    โอ๋ๆ ก็ได้แต่เขย่งกอดปลอบใจ
    – มีอีกหลายคนที่ทักว่าเห็นเราตามทาง T_T ในสภาพต่างๆกันไป .. ตั้งแต่ในงาน, ทางเดิน, หาไม่เจอ
    กำจริงๆ เจอคนเยอะกว่าที่คิด -*-
    – เดินสวนน้องปีห้า หน้าคุ้นๆอยู่ในใจ ..
    น้องที่เข็นกรูนี่หว่า สาดดดดดด
    มันคงจำไม่ได้มั้ง

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: