Extern’s File 01 : จิตเวชศาสตร์

ระยะเวลา : 3 สัปดาห์ (OPD, consult, ER อย่างละ 1 สัปดาห์)
อยู่เวร : 2 ครั้ง
รายงาน : 3 ฉบับ (อาจเพิ่มแล้วแต่ supervisor ของท่าน)
 
 
ยังคงเป็นชีวิตแบบปี4,5 .. ไม่ต้องทำงาน, ต้องมานั่งเขียนรายงาน
แต่สบายกว่าเสียอีก .. ไม่ต้องอ่านหนังสือ ไม่มีสอบ
 
เรียน 5 วันหยุด 2 วัน เรียนสี่วัน หยุด 3 วัน(จักรี) เรียน 3 วัน หยุด 5 วัน(สงกรานต์)  .. สุขกว่านี้มีอีกไหม !
 
จำ criteria วินิจฉัยไม่ได้ยังไง ก่อนลงก็ต้องจำได้บ้างแหละ  3 สัปดาห์เป็นระยะเวลาที่นานทีเดียวสำหรับการเจอโรคอยู่ไม่กี่โรค
 
ออกนอกสถานที่
1. รพ.ศรีธัญญา .. ไปให้ "เห็นภาพ"
2. เยี่ยมรร. .. กลุ่มเราได้ไป รร.รุ่งอรุณ รร.ไฮโซแบบไทยๆที่เดินเข้าไปนึกว่าอยู่รีสอร์ทกาญจนบุรี มีหลักสูตรน่าอิจฉามากๆ เน้นกิจกรรมทุกอย่างในโลกใบนี้ ตั้งแต่ทำนา, ละครดนตรี, การวิจัยทางวิทยาศาสตร์ (อาจมีการห้องปฏิบัติการลับอยู่ใต้ดิน เดี๋ยวโรงเรียนนี้จะบินได้) .. แปลกใจมาก ทำไมเราไม่เคยรู้จักรร.นี้มาก่อน?
3.  รพ. พระมงกุฎฯ .. จิตเวชที่นี่ดังด้านบำบัดสารเสพติด
4. เยี่ยมบ้าน
 
การอยู่เวร – อย่าลืมเอาการ์ตูน/นิยายไป ..มันคือการนั่งเฉยๆ ถ้าไม่โดนเรียกไปดูเคสที่ ER (เก้าอี้ตัวนั้นใช้คุ้มมาก)
อาจโดน consult เรื่อง medical condition ของคนไข้ในวอร์ด (เรื่องทาง psychi นั้นพยาบาลเชี่ยวอยู่แล้น)
 
สอบสัมภาษณ์ผู้ป่วย – ยังสงสัยอยู่ว่ามันคือการสอบจริงๆเหรอ
กับการได้พูดสองคนรวมกัน 3 ประโยค
"สวัสดีค่ะ พวกเราเป็นนักศึกษา บลา บลา บลา .. มานอนรพ.กี่วันแล้วคะ .. มีอาการเป็นยังไงบ้าง"
คำตอบของคำถามสุดท้ายนี้ คือประโยคสุดท้ายที่คนไข้ยอมพูดกับเรา
หลังจากนั้นเป็นบทของอาจารย์ .. จนจบ T_T
(พวกเราได้แต่ยืนอึ้งกับการ approach ของอาจารย์ .. เฮ้ มันพูดแบบนี้กันได้ด้วยเรอะ)
ผมเห็น’ท่าจะไปกันไม่รอด’แล้วเลยซักต่อให้ คือ คำพูดของอาจารย์ที่บอกเล่าหลังกลับมานั่งดิสคัสกัน .. เป็นเคสที่อาจารย์เองยังซักอะไรไม่ค่อยได้เลย จนต้องหาเรื่องซอยความรู้แทน เพราะ "แล้วผมจะให้คะแนนตรงไหนดีละเนี่ย"
อย่างน้อยเราก็ซักได้คำนึงล่ะนะ ว่าผู้ป่วยท้อแท้..
 
 
 

> เป็นครั้งแรกที่เห็นคน hallucination กับตาจริงๆ
> คนฆ่าตัวตายมีทุกวัน (อย่างน้อยก็วันที่เราอยู่เวร)
ส่วนใหญ่เป็นผู้หญิง และเป็นเรื่องความรัก (เพราะผู้ชายส่วนใหญ่ฆ่าตัวตายสำเร็จเลยไม่ค่อยได้เจอให้รักษาด้วย..ใช่ไหม)
และสามีของหญิงเหล่านี้มักบอกว่า "ทางผมไม่ได้มีอะไร"
> ได้นิสัยคิดวิเคราะห์ชาวบ้านไปทั่ว
ดูหนังอ่านการ์ตูนอะไรก็จะหาเรื่องวินิจฉัยให้ไปหมด -_-"
โดยเฉพาะการเรียนการสอนเรื่อง "การสะท้อนความรู้สึก" นี่ได้ผลมาก
พออ่านเจอ/ได้ยินประโยค "เข้าใจนะว่าคุณกำลัง/รู้สึก.." จะ เฮ้ย นี่มันกำลังสะท้อนความรู้สึกนี่หว่า -*- เสียอรรถรสจริงๆ
 
> จิตเวชในฐานะ option หนึ่งของเรา
เราจะทนพูดคุยกับคนฆ่าตัวตายวันละชม.สองชม.ได้เหรอ
เราจะ deal กับคนไข้ที่ควบคุมไม่ได้ได้เหรอ
เราจะ concentrate กับเรื่องราวยาวเหยียดสารพัดของทุกคนได้ยังไง แค่นี้ก็เมื่อยคอ/ตาแย่แล้ว (สารภาพว่าบางทีเราก็เบลอจนหลุดไปเลย) .. คำตอบขอบคำถามนี้คงจะเป็น intervention อย่างมีจุดมุ่งหมาย
เราชอบจิตวิทยาทั่วไป แต่กับจิตวิทยาของคนไม่ปกตินี่ไม่แน่ใจเอาซะเลย
 
 
 
การ์ตูนประกอบ : The Psycho Doctor ภาค 1&2 – Ken Matoba, Kai Kyosuke ตามลำดับ
  
 
เรื่องก่อนหน้า
ใส่ความเห็น

2 ความเห็น

  1. ตอนแรกว่าจะไม่อัพซีรีย์นี้แล้ว เพราะรู้สึกไม่มีอะไร
    (วันๆเจอแต่อาจารย์ พี่ เพื่อน น้อง .. เป็นเรื่องสนุกซึ่งอัพสาธารณะไม่ได้ หึหึ)
    แต่ถ้าไม่อัพ บล็อกนี้ก็คงจะร้างในไม่ช้า
    ปล.อาจมีกลับมาแก้บ่อยๆ เพราะตอนนี้นึกไรไม่ออกเลย

    ตอบกลับ
  2. แล้วไงล่ะหมอ อืมฮึๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ตอบกลับ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: